"Schrijven is niet iets om mede te delen maar een zelfonderzoek"

10 mei, in de schaduw van Joop de Nijs ( 2012)

Ik ken Joop weliswaar oppervlakkig maar toch al heel wat jaren. Was er een marathon dan was de kans groot dat je Joop ook zag. Jaren terug, Joop was starter van de Waterlandmarathon, kreeg ik zijn volle steun in mijn verzoek aan de organisatie voor een aparte start veteranen na de senioren. In de clash tussen de jongere vets, die hun kortdurende voordeel van het even mee starten op het zog van de senioren zagen wegvallen en de oudere vets, besliste Joop onomwonden in mijn voordeel.
Sinds Joop geen starten meer is, moeten wij weer mee in het vuile water.

Kort verslag Avondmarathon Viking

Uit deelneming voor Vikinger Joop en zijn familie, starten vanavond de snelle mannen op rij 2. Niet dat het wat uitmaakt want binnen 250 meter was het veld zoals de krachten verdeeld waren. Zelf moest ik goed op gang komen en, en daar schaam ik me niet voor, had ik eerst het zog van meisje Naomi (Viking) nodig. Helaas opgebrand moest ik haar op het Kanaal alleen achter ons laten. In de polder samen met Henk Brandjes (Viking) begon ik pas echt lekker te draaien dat we snel bij Johanna (Keistad) konden aansluiten. Toen kreeg ik er echt zin want 250 meter voor ons zat Jouke (Levitas) als haas. Jouke liet zich in de laatste 50 meter voor de finish gelukkig afbluffen, want bekaf had ik geen lucht meer voor een eindsprint. Johanna #10, Exus #11, Jouke #12 en Henk #13.
Op de hekkensluiterpositie gingen Lex (Gaasperplas) en Nico (Odysseus)  diep voor plaats  #16 en #17.
Dit is DE avondmarathon in optima forma,  blij dat ik toch gegaan ben.

27 april, tevreden

Hoewel ik een zeer matineus ochtendmens ben en het in de ochtend trainen als toppunt van geluk beschouw, train ik nu om broertje te plezieren meer s'avonds. De hele dag werken en om zes uur in de boot dan ben ik meestal leeg voordat ik begin. Met een volle maag trainen kan ik absoluut niet dus toen ik door mijn partijtje illegale Franse import van Isostar Energy Shots heen was moest ik op zoek naar iets vergelijkbaars. Nu gebruik Isostar Energy Booster (cola). EB zit in een klein tubetje en met een liter kraanwater er achteraan ongeveer een uur voor de training heeft bij mij een goed resultaat.

Ook afgelopen woensdag nam ik mijn EB'tje met goed gevolg, gewoon heerlijk gevaren. Met Exusjunior op zog met veel macht door het Bos geknald. Een goede opening van het avondmarathon seizoen.

Foto's: Filip Fontaine, meer geweldige  foto's van Filip hier

22 april, geen nieuws

Rustige week, beetje vermoeid van de 20k afgelopen zondag. Wel vreselijk veel zin in de komende avondmarathon.

19 april

Volgende week de 1e avondmarathon zie hier.

15 april

De rust, deze week, om niet te hoeven was weldadig. Gewoon mijn 5 trainingen afgewerkt, best zwaar maar zeker niet overbelastend. Anders zou het zijn als ik toch, en stiekem heb ik er nog aan gedacht, de Waterlandmarathon had gevaren. Dan was het zeker weer een week van herstel geweest en geen opbouw. Het gelijk was ook toen ik de uitslagen van de vets zag, 4^e plaats? In mijn eentje.

Nog ff wat kritiek uit de kleedkamer wegwerken. Een eigen baasje werkt niet 5 dagen van 8 tot 5. Integendeel, werkweken van 50 of 60 uur zijn geen uitzondering, MAAR! En daar heb ik ook wel een paar jaar over gedaan voor ik dat ging begrijpen, neem altijd de tijd voor je sport. Sport ontspant, sport zet aan tot creativiteit. Werk is leuk, sport (zeker met mijn vriendjes) is beter. Helaas deze wijsheid zal voor de meeste een airschot zijn . Zelf realiseerde ik me het pas toen ik bijkwam uit zwaarste marathon van mijn leven. De missie is dus; blijf lekker sporten.

8 april, Exus kapt ermee

Vandaag easy going 2 piramides, 2’/4’/6’/8’/6’/4’/2’, gevaren in het zonnetje. Heerlijk.  Nog niet op het niveau van een paar weken geleden maar heel langzaam voel ik de macht weer komen. Ik heb wel besloten om dit jaar de Waterlandmarathon niet te varen.

1. 1.       Ik heb het vreselijk druk op het werk dat de weekenden doorgewerkt moet worden.

2. 2.       De Waterlandmarathon is een schitterend mooie tocht maar voor mij als veteraan en als wedstrijd geen uitdaging. Mijn Belgische vriendjes blijven thuis  dus is de verdere Nederlandse deelname van het niveau dat ik, na een gezamenlijke start met de senioren waar ik echt de smoor in heb, direct in het “vuile water” de tocht alleen mag afmaken. Geen zin in dit jaar. Ik zal nooit eerste worden, dat is ook mijn doel ook niet, maar heb wel zin in een leuke wedstrijd. BTW lex en Rob sorry.

3. 3.       Het me verstandig lijkt om de fragiele opbouw van de training niet te verstoren. Het kost zeker 7 tot 10 dagen om te herstellen.

 De eerst volgende wedstrijden zijn dan de avondmarathon bij Frisia en de fruhjahrregatta in Essen. Daar wordt altijd een leuke 5K in de Altenklasse gevaren.

1 april, Kempenmarathon Neerpelt (BEL)

Hoewel ik de afgelopen week het rustig aan heb gedaan was ik op de Neerpeltmarathon nog zo vermoeid dat ik na 2 km varen niet meer mee kon komen in mijn groepje van Herman van Dooren (KCCL) , Seppe Leysen (KKK) en Peter van Lishout (NWC). Ook de daar achter varende Dirk Corijn (KCCG) was vandaag een maatje te groot. Damned. Rustig vaar ik de omgedoopte toertocht van 15K uit. Dat wordt uithuilen en weer opnieuw opbouwen. Nog 2 weken.

25 maart, zomertijd

Ik zoek nog steeds naar een verklaring tussen de relatie van mijn hoge hartslag en lage bootsnelheid.
In een wedstrijd in een groep met relatief onbekende tegenstanders ga je niet al het kopwerk doen zodat de sprinter aan het einde voor de streep jou ff voorbij kan gaan. Zoals wielrenner dat zeggen: "je eet ook van het bordje van de tegenstander". Je probeert ook de ander te dwingen om kop te nemen. Die ander vindt dan dat het moet maar echt zin hebben... Dit verklaard de "lage" bootsnelheid. De hoge hartslag? vermoeidheid, overtraind. Komt goed.

24 maart, Blaarmeersemarathon Gent (BEL)

Voor de start heb ik al een hartslag dik in de 90% HSR waar ik een 20-30% zou moeten hebben. Stress?, malfunction?  Een veeg teken. Ik had ook niet zo,n beste start, ik weet heel even bij de kopgroep met Boris te komen maar dit was achteraf geen goed idee want ik zat direct giga in het vuile water van de klotsbak wat ze met poëtisch gevoel de watersportbaan van Gent noemen. Na 4K draaien we de Leije in en komen we in relatief rustiger water waar ik ook meer initiatief kan nemen. In combi met Seppe Leysen (KKK) wissel ik de resterende 13K kop/zog. Seppe wil dit jaar Belgisch kampioen Vet.3 worden voor Herman van Dooren (LKCA) en mijn haas was de inmiddels ingehaalde Wolfgang Pfitzenreuter (Rheine). Met Seppe heb ik nog in de goede ouwe tijd, 2006, KIV gevaren op de zee van Pontevedra (ESP) dus is wel een beetje een vriendje. Tevreden? ja en nee. Ik heb voor mijn lekker gevaren met meer dan uitstekend weer, maar analyseer ik de gegevens van mijn Garmin dan had ik wel wat beter gekund. In tegenstelling tot de voorgaande trainingsperiode had ik een zeer hoge hartslag in verhouding tot mijn snelheid. Dit zou kunnen wijzen op vermoeidheid of stress . Positief was het gevoel van macht en dat de afstand me zeer eenvoudig af ging.

Nog wat plaatjes (foto: Marike Uiterwaal):

22 maart

De opmaat voor de komende Gentmarathon was de afgelopen woensdagavond training. Ik kon tijdens deze pyramidetraining mijn hartslag vrij makkelijk tot (sub)maximale waarde krijgen, zie grafiek. Conclusie; ondanks dat ik een stevige trainingsperiode achter de rug heb ben ik nauwelijks vermoeid -van de voorgaande inspanningen-. Nu 2 dagen extra rust =herstel, heb er zin in.

18 maart, goede trainingweek

Tijdens de zaterdagtraining passeerde Robin Koenders ons in de KI met zijn 2 secondanten Yorben en Job in een typische meester/knechten formatie. Niet ingelichte bronnen vermoeden dat zij het parcours van de 1e avondmarathon 25 april as. aan het verkennen zijn om dan het nieuwe trackrecord te zetten. Waar! we zullen het zien.

Mijn Garmin 310XT kan 2 procentuele  percentages van de hartslag weergeven, beiden heb ik in, vergelijk, nu in het display gezet:

1. % van de maximale hartslag
2. % van de HSR

Ff wat theorie; de maximale hartslag is een vast gegeven en afhankelijk van de leeftijd maar is niet voor iedere persoon gelijk. HF^max is niet te trainen maar wordt wel beïnvloed door bijvoorbeeld ziekte of (over)vermoeidheid. De rustpols daarentegen zakt wel naarmate de conditie verbeterd. Ook voor de HF^rust geld dat de absolute waarde niets zegt over de mate van conditie maar er is wel een relatie tussen HF^max en de HF^rust die in de veel gebruikte formule van Karvonen wordt uitgedrukt als de maximale inspanningscapaciteit of zoals Garmin dit noemt, de hartslagreserve (HSR).
Beide waarden zijn getallen en je kan ook, als je dat wilt,  kleuren gebruiken. Bijvoorbeeld van groen naar rood. waarbij elke kleur  staat voor een inspanningsniveau.
Praktisch: beiden waarden zijn indicatief 70% HSR komt ongeveer overeen met 80% HF^max. Afgelopen woensdag op de Bosbaan voer ik aan het einde van de 2k steeds tegen de 85% tot één enkele keer zelfs op 90 % HSR, m.a.w. ik had nog 15-10% reserve, dit komt redelijk overeen met mijn gevoel en de indruk van mijn trainingsgenoten.  Zoals gezegd zijn de waarde een indicatie voor het inspanningsniveau en het is maar welke getal je prettig vindt. Naar mijn gevoel is de waarde HSR iets subtieler omdat de 100% wordt verdeelt  over een kortere waardeschaal nl. HF^max -/- HF^rust.
Of heeft iemand hier een andere mening over? mail: previ @ wxs . nl

Komende week is de laatste volle trainingsweek voor het marathonseizoen. A.s. zaterdag is de Gentmarathon, daaropvolgend de Neerpeltmarathon en afsluitend op 14 april de Waterlandmarathon.

11 maart, opmaat naar de Waterland

Zoals was te verwachten, voelde ik me na een week van zeer intensief skiën en lang langlaufen als een natte dweil. Deze week rustig aan dus. Mijn trainingsgoeroe Harm Kuipers verwoord het als volgt: "een training is feitelijk alleen maar nodig om het lichaam tot herstel aan te zetten", en in rust herstellen we (=supercompensatie). Daarmee gezegd hebbende dat rust een onlosmakelijk deel is van het trainingsprogramma. Donderdag, de 2e training deze week op de ergo, had ik al een goed gevoel, maar zaterdag in de kano ging het echt perfect. 6 keer 10 minuten >80% . De boot liep goed door het water en ik had macht over de slagen. Ik maakte significant meer meters/10' (+2%) dan voor de vakantie. Ook Hans had duidelijk progressie gemaakt want hij kon in de training mijn boot goed volgen.
Zondag was de 2e 5K test, nog steeds loopt de KII niet echt lekker maar we hebben er wel bijna 1 minuten vanaf getraind. SFSG.

25 februari. laatste week voor de Skivak.

Het overwinteren op een ergometer is enerzijds plezierig want het is droog en warm, het zweet loopt na enkele minuten trainen al in stromen je rug af. Anderzijds, een uur trainen op wisseltempo 75/85% is f...zwaar. Toch geeft het trainen op een kano-ergometer, vooral achteraf, een voldaan gevoel (van macht). Hoewel Hans en ik vandaag, zaterdag, een ergometertraining hadden gepland was het weer zo zonnig dat wij dooie eikels zouden zijn om daar niet van te gaan genieten. kanoën dus.

Hans maakte hier een klassieker, niet (genoeg) eten voor een zware training. De hongerklop kwam onvermijdelijk bij 50 minuten , en als een droge vaatdoek kan broertje zelfs het zog niet meer vasthouden. Zelf had ik een goed en sterk gevoel op het water, de proeve van afgelopen maand ergoën daarmee dus positief afgesloten. Wijze les voor Hanski, niet dr. Franken voor maar na de training.

Deze grafiek laat zien dat er nog heel wat kilometers afgelegd moeten worden, maar de eerste 2 maanden zijn, wat mij betreft, goed gegaan. Nog 6 weken trainen voor de waterland.

19 februari, nog 7 weken tot de Waterlandmarathon

Na een goede week schaatsplezier moest ik i.v.m. werk de eerste op dinsdag geplande training afzeggen. Zonder tegenzin want ik had nog helemaal geen fut om weer te gaan trainen. Of zoals laurens Pannecoucke het treffend beschrijft in zijn weblog "de armen voelen niet meer als voordien". De kracht is weg. Ik heb van de afgelopen trainingsperiode in Excel een volume berekening gemaakt en constateer dat ik net voor de ijsperiode mijn eerste trainingspiek had. Trainen is een soort processie van Echternach (LUX), 3 stappen voorwaarts en 2 terug. Het gevoel van macht wordt per dag beter en je wordt langzaam de King van het traininghok, en dan ineens is het over. Je moet je met tegenzin naar elke training toe slepen tot je langzaamaan steeds lekkerder gaat bewegen. Belangrijk is dat je gericht de volume en de intensiteit van de trainingen voldoende terugneemt om weer op te bouwen zodat je uiteindelijk weer een klein beetje over de vorige piek uit komt.

12 februari, nog 8 weken tot de Waterlandmarathon

Deze week in Harderberg geweest om daar op de grafische beurs te exposeren. Gelukkig kon ik daar in de ochtend heerlijk schaatsen op een lege ijsbaan en op het kanaal. Hoewel na een half uur schaatsen het zweet van mijn rug afloopt wil ik mijn niveau van schaatsen geen trainen noemen. Vreemd want als ik Skike, wat je met een beetje fantasie schaatsen met prikstokken kan noemen, dan heb ik een hartslag van plus 85% en het gevoel dat ik heel hard moet werken.
Volgende week pakken we de training weer op, kijken wat de rust voor goed heeft gedaan.

5 februari, ijs weer op de sloten

Wij horen gelukkig bij de wannabes, zij die een kano-ergometer hebben, en kunnen dus in deze korte ijstijd toch lekker doortrainen. Na 10 minuten ben  je drijfnat van het zweet en na een uur uur ergoën slobber je een bidon leeg zonder te drinken. Toch waren de 4 verschillende ergo-trainingen deze week prettig om te doen en iets in mij zegt of beter gezegd voelt in mij aan dat de trainingen effectief zijn. Het is een significant verschil tussen buiten in de kou en wind trainen of binnen in een "laboratorium" omgeving. Ok! straks worden de eerste marathons ook niet binnen maar buiten gevaren maar dat duurt nog wel een paar weken.

29 januari, ATB weekend achter de rug

Het Frisia winterkamp en dan bedoel ik het ATB fietsen en zeker niet de gezelligheid, was niet helemaal een succes. Zaterdag leek wel of ik een emmer aan mijn fiets had hangen zo zwaar voelde de Brabantse zandpaden. Zondag ging het een stuk beter maar een echte superconditie heb ik (nog lang) niet. deze week wel 2 keer lekker op de ergometer kunnen trainen, 45' onafgebroken wisseltempo en 3 x 3' 15" maximaal/15" rustig aan. Deze 2 trainingen met een hoge inspanning voelde goed aan.

22 januari, rust

De 5K test niet zo goed gevaren, 32:50. De KII wilde niet glijden door het koude water van het Bos, de snelheid lag op een dramatische gemiddelde van 10 km/u. In zo'n geval ga je de situatie verklaren en dat wordt dan de waarheid.

1. We zijn pas 3 weken aan het trainen.
2. We hebben nog niet op hoog tempo getraind.
3. Het gezamenlijke gewicht is nog te hoog.
4. Beide zijn  ziek geweest, ontsteking aan kies, blafhoest.
5. Gisteravond om 02:00 in bed, korte nachtrust dus.

Ik las op het blog van laurens dat hij last heeft van een golfelleboog en nu experimenteert met acupunctuur. Moet ik hem melden dat ik mijzelf heb genezen ben door dagelijks met een  ijskoude kompres een half uur voor de buis ben gaan zitten?

15 januari, kw2 zit er op.

Toch maar ff de dokter gebeld en volgens haar duurt een virusaanval 7 tot 10 dagen en moet gewoon uitgeziekt worden. Dat mijn blafhoest vorig jaar 2 maanden heeft geduurd is volgens haar toeval. Wordt (misschien) dus vervolgd?
Deze week was het langzaam opknappen heen en dus ook het trainen ging steeds lekkerder. Opvallend is dat het trainen op de ergometer samen met mijn broertje,  zonder PC en virtueel kanoën, bijzonder makkelijk gaat. Gezellie.
Mijn schouders en elleboog zijn nu geheel pijnvrij, de lange rust en koude kompressen hebben dus goed geholpen. Nu niet overdrijven maar langzaam de kracht opbouwen. Zeker in het krachthonk wil ik graag musculair te veel gewicht pakken. Met de oefening bankdrukken heb ik daardoor, en door de pijn, een goede uitvoering verpest. Het is nu best wel moeilijk om deze beweging weer correct te doen.

8 januari, de kop is er af; ergo 12k kano 8k

Deze week begonnen met trainen, Samen met Hans heb ik op dinsdag en donderdag getraind bij mij op het werk, kracht en ergometer. Woensdag en zaterdag op de club 2; kano en kracht. Zo van niks doen naar weer 4 volle trainingen, bovendien met structureel te weinig voedsel dan is het logisch dat het lichaam gaat protesteren. De blafhoest is weer terug, damned! Vandaag, zondag, hele dag voor de TV de hele harde schijf van de VCD uitgezien.

31 december 2011, in retrospect.

Hoogtepunt:

1. 1.       Schermerrally  non stop wisseltempo met Ed Schouten gevaren, 40k in 3:27 uur.

2. 2.       Tour de Gudena (DEN) KI 120 km in 9:24 uur.

3. 3.       6^e plaats op de EK masters in St.Jean de Losne (FRA).

Dieptepunt:

1. 1.       Waterlandmarathon, Niet zozeer dat ik van Rob Schmidt heb verloren, Rob was gewoon goed in vorm, maar 10’ langzamer varen is “bad”, heel “bad”.

2. 2.       Hele voorjaar de blafhoest.

3. 3.       Slijmbeursontsteking aan de rechter schouder en tenniselleboog wijzen op een chronische overbelasting.

Wijze les:

1. 1.       Gezondheid is het hoogste goed.

2. 2.       Training moet je langzaam opbouwen.

3. 3.       Als het buiten weer warmer wordt, gaat alles beter.

Niet meer doen

1. 1.       Te snel in topvorm proberen te komen.

Goede voornemen

1. 1.       Genieten van onze mooie sport.

25 december, 1e kerstdag

Zoals je ziet heb ik de website een iets ander vorm gegeven. het verschil is dat ik de site vooral smaller heb gemaakt zodat de "slimme" mobieltjes het wat makkelijker (hoop ik) kunnen lezen. Wat is er niet leuker dan om in een drukke Amsterdamse metro Exus te lezen want het blijft ondanks alle vormen van sociale media, armoe troef in kanoland om wat wetenswaardig te lezen. Schrijfangst of intelligente luiheid? Uitzondering is Joep van Bakel op Facebook. Zijn (kano)trip door Zuid Afrika smul ik. Joep, keep on writing.

De doelen voor 2012 zijn gesteld:

1. Waterlandmarathon (KI), richttijd 2:02:00
2. Serie Avondmarathons (KI/KII)
3. Tour de Gudena (KII)
4. WK Masters (KI/KII) in Rome

Ik ga nu (9:28 uur) eerst ff een stukje Skiken en dan weer verder met het eten voor vanavond.